گاهي-به-كارنامه-دانيال-حكيمي-به-بهانه سریال فاصله ها

asal_p · کاربـر ارشـد

ويژگي صدا، تجربيات تئاتري، انعطاف بازي، سوابق راديويي و هوشمندي، از جمله دلايل بازي‌هاي متفاوت اين بازيگر 42 ساله به حساب مي‌آيند. مهدي فخيم‌زاده نيز با علم به همين خصيصه‌ها، از او...
این مرد هیچ وقت حرف نمی زند دانیال حكیمی بازیگر شناخته شده عرصه تئاتر، سینما و تلویزیون است. حكیمی دانش آموخته مدرسه عالی بازیگری رادیو در سال 1363 است. پس از اتمام تحصیل در این مدرسه او فعالیتش را در رادیو و تئاتر آغار كرد و پس از آن به سینما راه یافت. با وجود سابقه در سینما و تئاتر، مخاطبان آثار او همواره دانیال حكیمی را به خاطر بازی های موفقش «خواب و بیدار»، «ولایت عشق»، «خانه پدری»، «مسافر»، «فكر پلید» و... می شناسند. آثاری كه تفاوت های فراوانی در ساختار با یكدیگر دارند. این روزها او با سریال فاصله ها مهمان خانه های

حضور در تلویزیون با سریال مرغ حق حكیمی بازی در تلویزیون را از سال1366 با سریال «مرغ حق» آغاز كرد و با آثار دیگری چون «عقیق»، «آقای دلار»، «بخش چهار جراحی»، «باغ گیلاس»، «این خانه دور است» و «آتیه» ادامه داد. دانیال حكیمی بازیگر هوشمندی است. وی اگرچه در برخی از نقش هایش در سریال هایی چون «دل های شاد» نتوانست از این خصیصه خود استفاده كند. هرگاه در كنار خود كارگردانی خوش فكر و فیلم نامه ای با شخصیت پردازی و چارچوبی صحیح می دید بازی در خور توجهی از خود به نمایش می گذاشت. او در بسیاری از موارد ثابت كرد كه قادر است از عهده نقش های متفاوت برآید.

صدا مهم ترین عنصر بازیگری دانیال حكیمی ویژگی صدا، تجربیات تئاتری، انعطاف بازی، سوابق رادیویی و هوشمندی، از جمله دلایل بازی های متفاوت این بازیگر 42 ساله به حساب می آیند. مهدی فخیم زاده نیز با علم به همین خصیصه ها، از او برای بازی در دو سریال «ولایت عشق» و «خواب و بیدار» استفاده كرد. آثاری كه به لحاظ ژانر، بازی و فضا اختلافات فراوانی با یكدیگر داشتند.

تلاش برای متفاوت شدن صدا، چهره و نوع بازی او سال ها در اجرا نقش های مثبت به كار گرفته می شد و دانیال حكیمی را به چهره تغییر ناپذیر نقش های مثبت تبدیل كرده بود. البته این مسئله جدا از میل بینندگان به محافظه كاری كارگردان نیز بازمی گشت. این موضوع تا پیش از سریال «خانه پدری» یك اصل در بازی او به حساب می آمد. اما پس از این سریال و حضور موفقش در نقش احمد كه گرایش های منفی و خاكستری داشت. كارگردان سریال «لبه تاریكی». سعید سلطانی، او را برای نقش منفی انتخاب كرد و این خصیصه بازی را در او پرنگ تر كرده و هوشمندانه چهره مثبت این بازیگر میان سال سینما را تغییر داد. او در بسیاری از كارهای تلویزیونی و نقش های اصلی و مكمل اینگونه آثار، محور اصلی كنش و واكنش داستان یا بخش مهمی از آن بود برای مثال؛ در «خانه پدری» او پسر ارشد خانواده است كه قصد تصاحب ارثیه پدری را دارد، یا در «ولایت عشق» مرد جوانی است كه میل پیوستن به جمع مریدان امام رضا(ع) را دارد و به این سبب همواره در سكانس های تاثیرگذار قصه دیده می شود یا در سریال «مسافر» حكیمی از فرانسه به ایران می آید و در پی رسیدن به عشق نافرجام خود مسیر داستان را مشخص كرده و آن را به پیش می برد. با نگاهی دقیق به موارد ذكر شده در می یابیم او مانند یكی از شخصیت های اصلی، داستان را هدایت می كند. به این ترتیب؛ اگر بگوییم حكیمی همواره حضورش را بر قصه تحمیل می كند سخنی به خطا نگفته ایم زیرا بازی او، بازی دیگر همكارانش را تحت الشعاع قرار می دهد این شیوه از بازی را در بسیاری از كارهای این بازیگر دیده ایم در سریال «لبه تاریكی» هم با وجود منفی بودن نقش این اتفاق می افتد و زمانی كه دانیال حكیمی وارد قصه می شود وزنه اصلی و مهم قصه تلقی می شود، به طوری كه اگر هم در لحظه سكانسی دیده نشود حضور و تفكر نقش او احساس می شود.

حضور در دو نقش مثبت و منفی در یك سریال دانیال حكیمی در ادامه ایفای نقش های مثبت و منفی اش این بار در سریالی حضور می یابد تا بتواند قابلیت های خود را به نمایش بگذارد. «روز رفتن» سریالی بود كه به ظاهر تمام این ویژگی ها را در خود داشت. اساسا این جنس كارها برای هر بازیگری اغوا كننده است و بسیاری از بازیگران بدون درنظر گرفتن متن اثر و تنها به اتكای سوژه كارها، به بازی در این كارها ابرازتمایل می كنند. دانیال حكیمی هم شاید به همین دلیل و نیز از آنجایی كه سریال روز رفتن دومین مجموعه تلویزیونی داستانی 90 شبی بود، در دو نقش «رحیم-روحانی» و «كریم-خلافكار و قاچاق فروش دون پایه» ظاهر شد و در لحظاتی رحیم باید در قالب شخصیت برادر خلافكارخود كریم كه حالا كشته شده برود و در پی یافتن قاتلین او باشد. دانیال حكیمی اگرچه تلاش فراوانی برای به نمایش گذاشتن این تفاوت ها كرد اما متن و كارگردان اثر آن قدر سردستی كنار هم قرار گرفته بود كه او را دراجرای درست نقش هایش ناكام گذاشت.

ساده لوح بودن به سبك دانیال حكیمی «مار و پله» یكی از سریال های اوست كه حكیمی در این سریال ایفاگر شخصیتی است كه به جهت ساده انگاری هایش به دام سوءتفاهم ها و قضاوت های نسنجیده می افتد. این شخصیت در مواقعی به واسطه شخصیت منفی قصه دچار كج فكری هایی می شود اما این لحظات و تفكرات چندان در خصایص رفتاری او رخنه نمی كند. روایت قصه درخلق وقایع چندان شكل رئال و طبیعی ندارد. در واقع شخصیت ها منفی، مثبت و خنثی كار شكلی فانتزی و كودكانه به خود می گیرند. این روند فانتزی در تعقیب و گریزها، توطئه و دسیسه چینی و ساده لوح بودن شخصیت هایی مانند همسر و نقشی كه دانیال حكیمی ایفاگر آن است مشهودتر است و بازی دانیال حكیمی در این شكل بازی، بی شباهت به نقش های مشابهی كه سریال «ویروس 200» و فیلم «مخترع 2001» نیست. در این دو اثر حكیمی نقش آدم های ساده دلی را بازی می كرد كه از علم و توانایی بالایی برخوردارند اما به لحاظ روابط اجتماعی آدم های ساده و بی تكلفی بودند كه همین امر هم سبب می شد كه از شرایط و ویژگی آنها سوء استفاده شود و به عنوان آدم های ساده لوح و بی دست و پا جلوه كنند. از این رو حضور دانیال حكیمی در سریال «مار و پله» نیز در ادامه نقش هایی با این خصوصیت است كه او پیش از این توانایی اش را در آنها به اثبات رسانده است.

شب هزار و یكم سریال های ترانه مادری و مرگ تدریجی یك رویا و سریال اخیرش «فاصله ها» از جمله آثاری هستند كه دانیال حكیمی گرایش و میل باطنی اش نسبت به نقش های مثبت در آنها نشان داده است. او باسابقه و شناختی كه از خود در خلق نقش های منفی به دست آورد، دانست كه در قالب نقش های مثبت بهتر و موفق تر عمل می كند. اگرچه او در نقش های منفی سریال هایش نیز چهره موفق از خود برجا گذاشته است، این تجربه مقطعی او هیچگاه نتوانسته به فضا و چهره ای كه نقش های مثبت از او در ذهن مخاطبش ساخته، برسد. به همین دلیل از این زمان به بعد او بیشتر در قالب نقش های مثبت سریال هایی مانند «ترانه مادری» و «مرگ تدریجی یك رویا»، «شب هزار یكم» و آخرین نقشش در سریال «فاصله ها» حضور یافت. شب هزار و یكم نقشی است در چارچوب همان نقش هایی كه از او سراغ داریم. شخصیت دكتر سعید موهبتی در سریال شب هزار و یكم شخصیتی مثبت و یك قهرمان كامل است. انسانی فداكار، مجروه جنگی، انسانی مسئولیت شناس، پدری نمونه و در كل او كسی است كه قادر است با اوج و فرود ها و لحظات حسی خودش بیننده را متاثر كند. این كاری است كه حكیمی به عنوان بازیگر كهنه كار نقش های مثبت به خوبی از پس آن بر می آید. او در نقش های مثبت گاهی مواقع بیش از انتظار ظاهر می شود. بازی او در سریال شب هزار و یكم آن قدر برجسته است كه بازی بازیگران دیگری از جمله علیرضا خمسه را تحت الشعاع قرار می دهد. این شكل اجرایی پررنگ نقش های م